Motopedagogika – wychowanie poprzez ruch  

Motopedagogika to kompleksowo ukierunkowana koncepcja wychowania poprzez postrzeganie, doznanie i ruch.
Motopedagogika jest koncepcją terapeutyczną oraz pedagogiczną. Odnajduje swoje zastosowanie w działaniach prewencyjnych i terapeutycznych w: przedszkolach, szkołach, klubach sportowych, ośrodkach społeczno- pedagogicznych, gabinetach lekarskich, instytucjach pedagogicznych, instytutach pedagogiki specjalnej, klubach seniora, uniwersytetach trzeciego wieku, itd. Z powodzeniem wykorzystuje się ją w psychiatrii wieku dziecięco – młodzieżowego ( u osób z problemami w nauce, zaburzeniami zachowania, problemami rozwojowymi).
Motopedagogikę stosuje się u osób z wadami rozwojowymi ( psychicznymi i fizycznymi), z problemami w zakresie postrzegania, wykonywania zadań ruchowych opartych na zdolnościach motorycznych, ale również w zakresie emocji, komunikacji i procesu uczenia się. Te istotne życiowo aspekty mogą być kształtowane przez psychomotorykę.

Jednym ze szczególnych celów motopegagogiki jest propagowanie i rozwój zachowań prospołecznych. To kompleksowo ukierunkowana koncepcja wychowania poprzez

  • Postrzeganie
  • Doznanie
  • Ruch

Specjaliści poszukują silnych stron swych klientów i wykorzystują je do ogólnego wspierania rozwoju.

Motopedagogika zwana jest również holistyczną pedagogiką integracyjną. Istotnymi czynnikami są tutaj:

  • Całościowe spojrzenie na człowieka jako integralną część środowiska w którym żyje i funkcjonuje
  • Całościowe traktowanie i leczenie klienta
  • Jego integracja

Zapraszamy do zapoznania się z ofertą szkoleń

Cechy charakterystyczne metody motopedagogicznej:

  • Ciało, umysł i dusza jako jedność funkcyjna
  • Kontakt z drugim człowiekiem jako podstawa orientacja na zasoby
  • Szacunek i uwzględnienie emocjonalności
  • Zorientowanie na działanie, przeżywanie i konflikt
  • Poczucie własnej skuteczności
  • Tworzenie pozytywnej koncepcji siebie
  • Aktywacja sił auto leczniczych
  • Wykorzystanie procesów związanych z dynamiką grupy
  • Uwzględnienie czynników systemicznych

Do najczęstszych zaburzeń psychoruchowe należą:

  • Zaburzenia poznawcze
  • Zaburzenia uczenia się
  • Zaburzenia deficytu uwagi
  • Kłopoty w relacjach i komunikacji
  • Zaburzenia obrazu ciała
  • Zaburzenia napięcia mięśniowego
  • Zaburzenia lateralizacji
  • Zaburzenia słuchu
  • Zaburzenia postrzegania czasu i przestrzeni
  • Brak skoordynowanych ruchów

Cele edukacyjne oraz kompetencje przekazywane poprzez motopedagogikę:

  • Wykształcenie pozytywnej świadomości ciała
  • Wykształcenie zdolności nawiązywania i utrzymywania relacji międzyludzkich
  • Dostrzeganie potrzeb, pragnień, zainteresowań i oczekiwań innych ludzi i uwzględnienie tego we własnym stosownym zachowaniu się
  • Chęć podejmowania ryzyka i ponoszenia odpowiedzialności za podjęte decyzje
  • Poprawa postrzegania zmysłowego, rozszerzenie doznań motorycznych i doświadczeń własnego ciała
  • Poprawa zdolności działania i komunikacji
  • Poprawa umiejętności sensomotorycznych
  • Poprawa osiągnięć szkolnych ( edukacyjnych)
  • Zdolność do postrzegania estetyki, kreowania jej
  • Empatia
  • Zdolność wyciągania wniosków
  • Zdolność myślenia sieciowego ( strategicznego, uwzględniającego informacje pochodzące z różnych stron)
  • Zdolność formułowania wypowiedzi i porozumiewania się
  • Świadomość zdrowotna oraz stosowana higiena i pielęgnacja ciała
  • Gotowość do okazywania pomocy, poczucie sprawiedliwości, zdolność do solidarnego działania
  • Zdolność zawierania kompromisów i stosunków pokojowych, poczucie odpowiedzialności za naturę, środowisko, respekt wobez wszystkiego co żyje, czego jesteśmy częścią
  • Kreatywność
  • Motywacja
  • Zdrowie psychiczne
  • Zdolność współstanowienia, współdecydowania, współokreślania
  • Opanowanie
  • Zdolność samostanowienia, wyrokowania oraz krytyki
  • Autokoncepcja 
  • Samorealizacja w kontekście społecznym
  • Zachowanie odpowiednia w danym otoczeniu
  • Zdolność solidarnego myślenia i działania
  • Zdolności społeczne
  • Umiejętność działania w zespole
  • Tolerancja, zwłaszcza jako szacunek wobec indywidualności i postawy innych ludzi

Pedagogika cyrku, zabawy z cyklu Ruch i Rytm , kalskanki – body percusion, taniec, trening powięziowy i inne działania motopedagogiczne wpływają na:

  • rozwój koordynacji i koncentracji,
  • szybkość,
  • rozpoznawanie swoich części ciała,
  • koordynację wzrokowo – ruchową,
  • wpływają na świadomość ciała,
  • współpracę w grupie,
  • umiejętność słuchania,
  • uważność,
  • postrzeganie barw,
  • postrzeganie czasu,
  • postrzeganie wzrokowe,
  • postrzeganie społeczne,
  • postrzeganie zmian sytuacji ( np. kiedy dodajemy do zabawy kolejne działania),
  • postrzeganie funkcji własnego ciała,
  • postrzeganie schematu ciała,
  • postrzeganie czuciowe i kinestetyczne,
  • komunikatywność,
  • pamięć,
  • rewersję,
  • myślenie probabilistyczne,
  • zdolności pars pro toto,
  • wyobraźnię,
  • zdolności organizacyjne
  • związane z wykonywaniem poleceń

Opracowanie Joanna Stanowska